عیسی قائممقام فراهانی
دانشمند، ادیب و شاعر. مشهور به میرزا بزرگ قائممقام اول. در ابتدا منشى حاج ابراهیمخان اعتمادالدولهى شیرازى صدراعظم بود.
سپس در 1213 ق به اعتمادالدولهى شیرازى صدراعظم بود. سپس در 1213 ق به سمت وزارت عباس میرزا نایبالسلطنه و پیشكارى آذربایجان تعیین شد و به تبریز رفت.از جمله كارهاى او و عباسمیرزا فرستادن محصل و هنرآموز به انگلستان براى آموختن بعضى علوم و صنایع جدید بود. وى در تبریز به بیمارى وبا درگذشت. از آثارش: «رسالهى جهادیه» به نامهاى «احكام الجهاد و اسباب الرشاد» و «الجهادیه» كه به ترتیب «الجهادیه الكبرى» و «الجهادیه الصغرى» است، و او آنها را از روى رسالههاى جهادیهى متعددى كه علماى زمان مىنوشتند تحریر و تنظیم كرده و فرزندش میرزا ابوالقاسم قائممقام بر آنها دیباچهاى نگاشته است؛«دیوان» شعر؛ «اثبات النبوه الخاصه»، به زبان فارسى.
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)