اهل محلات بود به حلاجى مشغول بود و به موزونى طبع اشعار بىمعنى در رشتهى نظم مىكشید. حكیم شرفالدین شفایى اصفهانى را به بذله سنجى و هزالى فریفت. وى تا اوایل زمان شاه عباس در حیات بود. اشعار بىمعنى او خالى از نمكى نیست.
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
