توهم توطئه و تجاوز به حریم خصوصی

منبع:http://arak-reporter.blogfa.com

احساس برخورداری از یک قلمرو شخصی و حوزه ای که به شکلی انحصاری و اختصاصی در اختیار فرد باشد نوعی آرامش روحی و روانی پدید می آورد که عدم برخورداری از این حریم حس سرخوردگی و نا امنی را در پی خواهد داشت. حریم خصوصی یكی از مصادیق حقوق شهروندی است و احترام گذاشتن به آن، یكی از اصول اولیه شهروندی. این حریم، بخشی از زندگی افراد است كه باید توسط سایرین نیز درك شده و مورد احترام قرار گیرد. باید بدانیم كه هیچ كس اجازه ورود به حریم شخصی دیگران را ندارد و تعرض به آن تخلف و قانون‌شكنی است .

مدت چند هفته است که ......ورزشکاران و پیشکسوتان ورزش استان به میزبانی سردار سرافراز جبهه های حق علیه باطل ، سردار احمد سلیم آبادی جلسات دوستانه ای در جهت بالا بردن آگاهی اهالی ورزش و نزدیکی نسل دیروز و امروز آن برگزار می کنند. معمول است که این جلسات با حضور تعداد معدودی از دوستان ورزشی ایشان برگزار گردد.

در روز پنجشنبه مورخ 11/9/89  راس ساعت 30/6 عصر این جلسه در دفتر سردار سلیم آبادی برگزار گردید .بطوری که بعدا مشخص شد دو فرد ناشناس (بعدا این افراد شناسایی شدند) با ورود بدون اجازه به ساختمان خصوصی سردار (این افراد پشت سر مهمانان سردار وارد ساختمان شده اند نگهبان تصورش این بوده که همه با هم همراه هستند) حتی  پشت در دفتر ایشان دیده شده اند وچون سایر واحدهای ساختمان خالی هستند و با توجه به قرائن و شواهد این افراد به دنبال شناسایی افراد حاضر در جلسه بوده اند و به شهادت شاهدان عینی از ساعت 6 در آن حوالی گشت زنی می نمودند.

در هنگام خروج مهمانان از ساختمان توجه بعضی از مدعوین  به نور فلاش دوربین جلب می شود. دو فردی که اقدام به این کار نمودند وقتی می فهمند که حاضرین در جلسه  متوجه حضورشان شده اند ترجیح می دهند از محل دور شوند اما زمانی نمی گذرد که یکی از آنها در داخل حیاط مسجد سیدها توسط یکی از مهمانان رویت می شود .وی در پاسخ به این سوال که چرا اقدام به عکسبرداری نموده  هیچ پاسخ قانع کننده ای ارائه نمی دهد و بین حضور در دفتر سردار یا اطلاع به نیروی انتظامی به گزینه اول اشاره می کند و بعد با این عنوان که من از ارادتمندان به سردار سلیم آبادی هستم حتی سوار اتومبیل نشده و با طیب خاطر و پای پیاده به همراه یکی از مهمانان به دفتر سردار مراجعه می کند (که مهمانان حراست ساختمان و همسایگان شاهد این امر می باشند).در جلوی دفتر با روبرو شدن با چند نفر از مدعوین فرد مذکور اذعان می دارد که کارمند  تربیت بدنی است. بعد از حضور در ساختمان و مواجهه با سردار سلیم آبادی وی بیان می کند که از طرف مافوقش در تربیت بدنی ماموریت داشته که مهمانان حاضر در جلسه را شناسایی و جلسه راتجسس  نماید.

 حضور یکی از پرسنل اداره کل تربیت بدنی استان و برخورد بد ایشان با حاضرین و بی احترامی به شخص سردار سلیم آبادی باعث می شود تمامی حاضرین متفق القول  تصمیم به شکایت بگیرند و از همین رو همراه با مامورین کلانتری 14 فوتبال در محل کلانتری حضور می یابند. شایان ذکر است قبل از حضورایشان  ، سردار جریان را خاتمه یافته تلقی نموده بودند و از نامبرده گذشته بودند ولی برخورد بد و توهین آمیز این فرد که بسیار جوان و ناپخته و عصبی بود، باعث ادامه این جریان شد.

پس از بررسی های انجام گرفته و با توجه به گزارش موجود در کلانتری مشخص شد آقای بیگی از طرف تربیت بدنی ماموریت داشته افراد حاضر در جلسه را شناسایی و از آنها عکس تهیه نماید. وی از کارمندان قراردادی (شرکت فجر) اداره کل تربیت بدنی استان بوده و شخصی هم که اقدام به عکس گرفتن می نموده از دوستان ایشان بوده است.

شخص حاضر از طرف اداره تربیت بدنی و آقای کمیلی مشاور حقوقی این اداره عذر خواهی نموده و قول دادند دیگر چنین موردی تکرار نشود و اگر عکسی هم باقی مانده سوء استفاده ای از آن نشود. (عکاس قبلا و در فاصله زمانی که بین حضور آقای بیگی در دفتر سردار و پاسگاه تا تماس با وی و حضور در جمع پیدا کرده بود عکس های مربوط به حاضرین در جلسه را پاک کرده بود)

و سپس صورت جلسه ای به امضا مسئولین حاضر در کلانتری رسید و البته برای همه  مسجل شد که این افراد برای شناسایی مدعوین در محل حاضر شده بودند. و می دانیم که اگر ثابت شود که فردی با هر وسیله‌ای اعم از اینکه مختص انجام فعل مجرمانه باشد و یا با ادوات معمولی دیگر صورت گرفته باشد قصد ورود و تجاوز به حریم خصوصی دیگران را داشته باشد، پیگیری قضائی می‌شود و هم امکان شکایت شاکی خصوصی وجود دارد و اگر جرم جنبه عمومی نیز داشته باشد مدعی‌العموم هم می‌تواند شکایت کند.

حال سوال این است که در جلسه ای که اکثر حضار از نیروهای ارزشی نظام و جامعه ورزشی استان بودند اقدام به چنین عمل قبیحی چه معنایی دارد؟

آیا آقایان توقع دارند هر جلسه دوستانه ای که در آن چند ورزشکار دور هم جمع می شوند با آنها هماهنگ شود؟ یا شاید از قوانین من درآوردی اداره کل تربیت بدنی استان یکی هم این است که هر جا بیش از دو ورزشکار با هم حضور داشته باشند حضور یک نماینده از این اداره الزامی است.

آیا انجام چنین اعمالی در جامعه ورزشی استان که باید یک اجتماع پویا، زنده و پر شور و نشاط باشد ایجاد اختناق نمی کند؟

یعنی پیشکسوتان ورزش استان حق گرد هم آمدن را ندارند آنهم در یک مکان خصوصی و به دعوت یک دوست و دلسوز ورزش و نظام.

آیا این مسئله با آموزه های دینی ما همخوانی دارد؟ اگر این آقایان به واقع نقطه ضعفی ندارند از چه نگرانند.حتی اگر انتقادی به عملکردشان صورت بگیرد باید استقبال کنند و در رفع اشکالات بکوشند نه اینکه وقت و هزینه صرف تجسس در حریم اختصاصی دیگران نمایند.این در حالی است که قرار بوده در جلسات آتی از شخص آقای قمری هم برای حضور در این جمع دوستانه دلسوزان ورزش استان  دعوت به عمل آید تا ایشان نیز در جریان پیشنهادات ورزشکاران و پیشکسوتان قرار گیرند ولی متاسفانه حضرات آنقدر توهم توطئه دارند که حوصله صبر کردن ندارند.. در جامعه ای که دم از آزادی می زنیم آیا این مسئله معنا و مفهومی دارد؟ آیا این مسئله تجاوز به حریم شخصی افراد نیست؟ آیا لحظه ای تامل کرده ایم که با چه قشری از جامعه سرو کار داریم و چه فشار روحی به آنها وارد می آوریم؟آیا این مسئله زیر پا گذاشتن شان انسانی افراد نیست

به نظرمی رسد باید با این رفتارها که خارج از موازین دین و نظام مقدس جمهوری اسلامی است برخورد لازم صورت پذیرد تا چنین رفتاری در استان نهادینه نشود و موجبات دلسردی کسانی که با تمام وجود دلسوز و دل نگران نظام هستند فراهم نشود.

(ضمنا مستندات در کلانتری 14 فوتبال موجود ودوربین نیز ضبط می باشد)

علاوه بر این کل جریان پیش آمده در این جلسه در نامه ای تنظیم وبه امضای حاضرین رسیده وجهت استحضار مسئولین سیاسی وامنیتی استان برای ایشان وهمچنین نشریات استانی ارسال شده است.