روزنامه ابتکار: بحث واردات بی‌رویه و خارج از حساب دولت بخصوص در بخش محصولات کشاورزی مدتهاست که از بحث تکراری مردم به مسئولین و نمایندگان مجلس کشانده شده اما نه تنها کوچکترین تاثیری در حل این مشکل و معضل بزرگ که کمر تولید داخل را شکسته نداشته است بلکه با صفرکردن تعرفه واردات میوه از جمله سیب و پرتقال به بهانه ذخیره‌سازی نوروزی از سوی وزیر بازرگانی مهر تاییدی بر از رده خارج ‌کردن تولیدات مرغوب داخله و جایگزین نمودن محصولات بی‌کیفیت یا کم کیفیت چینی، کره‌ای، ویتنامی و اخیراً افغانی با درایت یک وزیر عدالت محور زده است.
در حالی که هر روز اخبار ورشکستگی کشاورزان و باغداران و نابودشدن تولیدات داخلی بحث روز رسانه‌ها می‌شود اما مسئولان به جای پرداختن به این دغدغه مهم اجتماع و چالش بزرگ تولیدکنندگان محصولات کشاورزی روز به روز بر وزن واردات افزوده و ذائقه ایرانی را بسوی پذیرش کالاهای خارجی هدایت می‌کنند تا در سایه این بی‌تدبیری‌ها محصولات زراعی و باغی داخله خوراک دام و طیور شده یا در زیر درختان چال شود و به جای آن انواع میوه، خشکبار و محصولات وارداتی بازار عرضه را پاسخ دهد بطوریکه به گفته تولیدکندگان میوه در استان مرکزی در سال جاری ده‌ها تن سیب، هلو، انگور، شلیل و ... تولیدی در باغات استان نابود و یا به حداقل قیمت به فروش رفته است تا به جای میوه‌های خوش طعم ،‌خوش عطر و آبدار ایرانی سیب پا درختی افغان، گلابی اسفنجی اسپانیا ،‌پرتقال و نارنگی مصری و سیر چینی بدون تعرفه گمرکی یا با تعرفه کم وارد کشور شود هر چند که مسئولان ورود بسیاری از این اقلام را که از مبادی ورودی گمرک زیر چتر حمایت برخی افراد و احتمالاً نهادهای ذی نفوذ راحت می‌گذرند قاچاق کالا عنوان می‌کنند !!
به گزارش ایلنا طالبی تولیدکننده میوه که به گفته خودش از سال 50 در باغ پدری با تولید سنتی شروع و به کشت و پرورش نهال پرورش یافته انواع سیب، هلو و شلیل در منطقه خنداب رسیده ورود کالاهای بی‌کیفیت را به کشور با قیمت‌های گران در جهت از رده خارج کردن و خواباندن تولید داخله می‌داند و به خبرنگار ما می‌گوید: سالانه صدها تن میوه، در استان بدلیل این سیاست غلط دولت از بین می‌رود .
او که عمده تولیدش سیب‌های مرغوب از نوع « اسمیت »، « گرانی » و "M9 » است از این که سیب‌های زیردرختی ترکیه و افغانستان از نوع کالا نامرغوب که از نظر کیفیت از انواع سیب‌های ناهمگون با ذائقه ایرانی است جای سیب‌های آبدار و خوش عطر تولید داخل را گرفته اظهار ناراحتی نموده و می‌گوید: ورود سیب‌های آشغال ( دورریز، سفت یا زیردرختی )‌، گلابی‌های بی‌مزه مدیترانه‌ای با قیمت‌های گران با تخفیف گمرکی در بازار ارمغانی است که دولت از جیب کشاورز هزینه کرده و به خارجیان یارانه می‌دهد در نتیجه کشاورز که در بحث عوارض، مالیات و ... به خزانه دولت هزینه می‌کند و باید از یارانه دولت بیشتر استفاده کند هزینه هایش به جیب بیگانگان رفته و خود ورشکست می‌شود .
طالبی علاوه بر بحث واردات بی‌رویه محصولات زراعی و باغ که کمر تولیدکننده داخلی را شکسته به نبود امکانات در استان اشاره کرده و می‌گوید: محصولات زراعی و باغی پس از جمع‌آوری بدلیل نبود انبار، سردخانه و بالا بودن هزینه‌های حمل و نقل از بین رفته و نفله می‌شود. بطوریکه به صراحت می‌توان گفت خوراک میوه یک جمعیت چند ده میلیونی از هلو و شلیل و انگور گرفته تا سیب و انار و پسته که در استان مرکزی تولید می‌شود قبل از آن که به بازار مصرف برسد از بین می‌رود.
او میزان تولید سیب که عمده محصول تولیدش است را سالانه بالغ بر 5/2 میلیون تن عنوان کرده می‌افزاید: قیمت این میوه در هنگام فصل برداشت بسیار نازل است و دولت می‌تواند برای حمایت از تولیدکنندگان در استانهایی که از کمبود سردخانه برای انبارکردن محرومند در همان زمان میوه را خریداری و در انبارهایش به جهت خاصیت ماندگاری بالای سیب ذخیره‌سازی را انجام دهد اما این اتفاق هرگز نمی‌افتد در نتیجه سیب‌های مرغوب استان اگر تولیدکننده خوش شانس باشد یا توسط واسطه‌ها زیر قیمت تولید از باغدار یک جا خریداری و در استان‌های دیگر، تهران و قم با نام استان مربوطه صادر و یا وارد بازار عرضه شود و یا خوراک دام یا کود زمین می‌شود !؟
او وضعیت تولیدکنندگان میوه از چرخه تولید تا مصرف را بسیار اسف‌بار عنوان کرده و می‌گوید: در کل استان مرکزی تنها 2 سردخانه بالای صفر برای نگهداری میوه وجود دارد و فقدان سردخانه، شرکت‌های فراوری و بسته‌بندی مشکلی است که بارها به مسئولان استان گوشزد شده اما پاسخی نگرفته‌ایم. او دلال‌ها و میدان‌داران را زالوهایی که بازار را در اختیار دارند و خون تولید‌کننده را می‌مکند توصیف ونبود نظارت دولت را تقویت این افراد و مافیای واردات میوه می‌داند .
بطور متوسط سالانه 24 هزارتن سیب در کل شهرستانهای استان از نوع گلاب، قرمز، طلایی و پائیزی از گونه‌های بسیار خوب و مرغوب مثل « گالا » تولید می‌شود اما بدلیل مشکل نبود محل نگهداری، بسته بندی و فراوری از مبادی دیگر به جز استان به بازار مصرف وارد می‌شود .
میوه‌های تولیدی کشور ایران روزی در بازارهای جهانی به لحاظ عطر، طعم، آب‌داری و ظاهر و کیفیت حرف اول را می‌زد اما میوه‌های خوش طعم ایرانی امروز یا خوراک دام و طیور می‌شوند یا زیردرختی شده و گندیده و جزئی از خاک شده و یا به قیمت نازل پس از آنکه مرغوبیت خود را به لحاظ نبود شرایط نگهداری از دست دادند به عنوان میوه درجه 3 به فروش می‌رسند کمر تولیدکننده در زیربار هزینه‌های سنگین تولید پرداخت اقساط به بانک‌ها و هزینه‌های آب، برق و ... خم می‌شود تا هزینه‌خرید میوه‌های نامرغوب و سیب افغانی به جیب متحدان دولت در چین و افغانستان و ... برود !!

نویسنده: بهرام نیکخواه