بیمار مریضی به نام فردوسی پور

دیشب تا ساعت ۳ نیمه شب بیدار ماندیم تا برنامه ۹۰ را تا انتها ببینیم. چون مطمئن بودیم که این برنامه هم مانند برنامه های دیگر ۹۰ کلی مطالب تاسف برانگیز دارد که میتوان به آنها پرداخت. اما دیشب در طول پخش برنامه کلی اعصابمون به هم ریخت و در آخر هم کلی متاسف شدیم که چرا ما صدا و سیمایی داریم که هیچ نظارتی بر کارش نیست و یک برنامه میتواند به صرف داشتن مخاطب هر کاری که دلش میخواهد انجام بدهد و هر حرفی خواست بزند. در برنامه دیشب نکات تاسف انگیز زیادی وجود داشت که البته تکرار مکررات است. ما به صورت تیتروار مطالبی را خدمتتان عرض میکنم.

- فردوسی پور که در روز فوت ناصر حجازی سیاه به تن کرده بود و سه ساعت تمام عزاداری کرد در شب شهادت امام علی النقی الهادی (ع)، امام نهم شیعیان از یک تسلیت خشک و خالی هم دریغ کرد و البته پیراهنی به سفیدی برف پوشیده بود. البته پیراهن که مهم نیست. اصل دلش است که آن سیاه است.

- در برنامه از دو نماینده دعوت شده بود، نماینده ساری و نماینده اراک. فردوسی پور نماینده اراک را به چالش میکشید و سئوالات بی شماری را با سرعت مطرح میکرد و زمانیکه نوبت پاسخ دادن آقای لطفی نماینده اراک میرسید دائماً به میان سخنان آقای لطفی میامد و نمیگذاشت حرفهای ایشان منعقد شود. البته آرام و شمرده صحبت کردن نماینده اراک هم این امکان را به فردوسی پور میداد که دائما سخنان آقای لطفی را نیمه تمام باقی بگذارد. اما در عوض زمان صحبت نماینده ساری فردوسی پور مدام سکوت میکرد تا نماینده ساری با خیال راحت در موافقت با نظریات فردوسی پور سخنرانی کند. این هم از عدالت عادلی که دیشب بارها از عدم عدالت در ورزش سخن راند.

- فردوسی پور در گزارشاتی که در مورد برنامه دیشبش تهیه کرده بود به صورت گزینشی به سراغ نمایندگان مجلس و کارشناسان ورزشی رفته بود و برای خالی نبودن عریضه چند موافق نصفه و نیمه هم پیدا کرده بود. 

- در میان مخالفان این طرح اکثراً نمایندگانی دیده میشدند که بارها مخالفت تام و تمام خود را با دولت منتخب ابراز داشته اند و یکی از آنها حتی به اتفاق میرحسین موسوی در مجلس ختم انسان زنده هم شرکت کرد.

- فردوسی پور در برنامه دیشب بارها و بارها دولت و مصوبات دولت را به سخره گرفت و همراه با نمایندگان مجلس (مخصوصا کواکبیان) دولت را به نادیده گرفتن رای و خواست مردم متهم کرد. در حالیکه جامعه آماری فردوسی پور ۲ میلیون نفر بود در حالیکه ۲۴ میلیون نفر ایرانی در یک جامعه ۴۰ میلیون نفری رای به صلاحیت این دولت برای پیشبرد نظام دادند. و لازم نیست برای هر مطلبی جداگانه رای گیری شود. و فقط بر مصوبات دولت نظارت باید باشد.

- زمانیکه در اواخر برنامه نماینده اراک به سخنان برخی از نمایندگان که گفته بودند دولت به رای مردم احترام نمیگذارد واکنش نشان داد و گفت که این آقایان ۲ سال است که رای مردم و شورای نگهبان و حتی نظر رهبری (دامت برکاته) را زیر پا گذاشتند و مملکت را به آشوب کشاندند، فردوسی پور از ادامه صحبت نماینده اراک جلوگیری کرد.

- در اول برنامه چند پیام از چند تن از هموطنان که خود را دکتر و مهندس معرفی کرده بودند خوانده شد که آنها خواسته بودند دولت بجای رسیدن به ورزش اراک به وضعیت بد شهر اراک و کارخانه های در حال تعطیل برسد. اینجای فیلم فردوسی پور شبیه به فیلم تبلیغاتی مجیدی برای موسوی بود. آن خانم و نخواستن انرژی هسته ای و ... یادتان که هست.

- نماینده اراک بحثی را در مورد علت شکست خوردن تیمهایی که قبلا منتقل شدند باز کرد و گفت که تیم پاس منحل شده بود و بعد به همدان رفت و در سال اول انتقالش رده پنجم و بهترین تیم شهرستانی را به خود اختصاص داد (درحالیکه سال قبلش هشتم شده بود) و زمانیکه کار به دست مدیران و پیشکسوتان سابق پاس سپرده شد و بخاطر رفت و آمدها و قهر و آشتی های مکرر تیم سال به سال ضعیف شد و در انتها سقوط کرد و تیمهای صبا و پیکان هم اصلا منتقل نشدند و فقط بعنوان مهمان به شهرستانهای قم و قزوین میروند. فردوسی پور زمانیکه این بحثهای اساسی را شنید خود را به نشنیدن زد و سراغ نماینده ساری رفت.

- یکی از مسئولان سابق تیم پاس به روی خط آمد و گفت که نیروی انتظامی دیگر مجاز به تیمداری نبود و تیم پاس منحل شده بود و سپس به همدان رفت. و چند تن از مسئولان جدید تیم پاس گفتند که این تیم در سال اول با مربیان و بازیکنان معمولی پنجم لیگ شد. اما امسال که تمامی کار به دست قدیمی های پاس مثل ملاحی، مدیرروستا و یاوری بود، تیم سقوط کرد و علت آن هم قهر و آشتی چند باره مدیرعامل و سرمربی و عدم تمرکز یاوری بر روی این تیم بود. او گفت حتی عده ای در همدان معتقدند که پاسی های سابق به عمد این تیم را به دسته دو بردند تا انتقال آن را جبران کرده باشند و بهانه ای به دست مخالفان مانند فردوسی پور بدهند، اما فردوسی پور هیچکدام یک از این اظهار نظرها را باز نکرد و به آن توجه نکرد.

- فردوسی پور دیشب از همه مخالفان استفاده کرد. با گزارش تصویری و تماس تلفنی. و برای این کار از تمام کشور استفاده کرد. اما فقط از ۴ یا ۵ موافق در برنامه اش استفاده کرد و دوربینش را اصلا به اراک نبرد تا نظر مردم اراک را جویا شود. فقط به تفکیک شماره تلفنهایی که پیامک فرستادند اکتفا کرد.

-جناب آقای صوفی مدیرعامل فعلی باشگاه پاس همدان با برنامه ۹۰ تماس گرفت و خواستار صحبت و دفاع از تیم پاس همدان شد که فردوسی پور اجازه صحبت به ایشان را نداده است. این در حالیست که فردوسی پور به کواکبیان ۲بار اجازه آمدن روی خط را داد که بار دوم کواکبیان منتظر صحبت فردوسی پور بود و معلوم بود که تماس از طرف برنامه ۹۰ بوده که البته خود فردوسی پور هم به این نکته اشاره کرد و گفت بچه ها با آقای کواکبیان دارند تماس میگیرند.

- در برنامه دیشب مجری برنامه و مهمانهای آن که اکثرا از گروه اقلیت مجلس و یا منتقد دولت بودند به دولت توهینهای بیشماری کردند و خود فردوسی پور در آخر برنامه گفت پس نتیجه میگیریم برای دولت نه نظر مردم مهم است نه کارشناسان.

- کاتوزیان نماینده تهران که در مراسم تشییع جنازه انسان زنده شرکت کرده بود در برنامه گفت اگر وزارت ورزش تشکیل شود من اولین کاری که میکنم وزیر را بخاطر انتقالها استیضاح میکنم که این حرف با استقبال فردوسی پور مواجه شد. اما باید دید که آیا کاتوزیان میتواند تنهایی وزیری را بخاطر کاری که مصوب هیئت دولت است استیضاح کند. و میشود عقده نمایندگان مجلس را از دولت از همین اظهار نظر درک کرد و باز میتوان دلیل اصرار تشکیل وزارت ورزش را از سوی نمایندگان فهمید.

- فردوسی پور که در برنامه اش تقریبا هیچ وقت از سخنان گهربار امام (ره) استفاده نمیکند و حتی بخاطر سالگرد رحلت ایشان تسلیت هم نگفت وقتی جمله "میزان، رای ملت است" را از کواکبیان شنید چند بار آن را تکرار کرد و به نوعی از آن سوء استفاده کرد.

- نماینده ساری در اول برنامه بخاطر فوت ناصر حجازی که مدتی است از آن گذشته تسلیت گفت اما یادش رفت سالگرد رحلت جانسوز امام (ره) را تسلیت بگوید. البته نماینده ساری در آخر برنامه که فرصت را مناسب دیده بود میخواست برای تبلیغات خودش از سوابق ورزشی اش بگوید که بخاطر کمبود وقت نتوانست به هدفش برسد.

- برنامه دیشب فردوسی پور ۴ ساعت طول کشید و تقریبا هیچ خط قرمزی را رعایت نکرد. بی اختیار به یاد برنامه یامین پور افتادم که چه راحت تعطیل اش کردند و البته هیچ وقت به یامین پور و طالب زاده حتی ۱۰ دقیقه وقت اضافه هم از پخش داده نمیشد.

- فردوسی پور بارها و بارها نمایندگان مجلس را به تلاش برای رای جمع کردن و دولت را به تلاش برای محبوب شدن کرد. البته انگار فردوسی پور سفرهای استانی را نمی بیند. و البته برای همشهریانش هم سنگ تمام گذاشت و از یک تجمع چند نفره در رفسنجان گزارشی مبسوط تهیه کرد.

- برنامه ۹۰ مخاطب دارد. زیاد هم دارد. از پیامک های میلیونی اش میتوان فهمید. اما برای یکبار خود صدا و سیما باید کالبد شکافی کند که این مخاطبان زیاد چه دلیلی دارند. مردم ما متاسفانه در طول روز وقت کمی را برای مطالعه و یا برای شنیدن سخنرانی یک اندیشمند میگذراند اما میتوانند ساعتها به تماشای یک تصادف و یا یک دعوا بایستند. که البته این هم از عملکرد ضعیف دستگاههای فرهنگی کشور به ویژه صدا و سیماست. برنامه ۹۰ هم مانند آن دعوا و آن تصادف است. و مجری برنامه هم خوب این مطلب را فهمیده و هر هفته یک دعوای درست و حسابی راه می اندازد. البته از محرکهای ۳۰۰ هزارتومانی برنامه هم نباید به راحتی گذشت.

- باز هم صدا و سیما. باز هم توهین یک فرد، یک فرد که بیمار است، و البته بسیار زرنگ، توهین به منتخبان ملت. باز هم سکوت مدیران صدا و سیما. باز هم تعطیلی برنامه های ارزشمندی مانند دیروز، امروز، فردای یامین پور و باز هم ادامه بیش از ده ساله برنامه ای که تمام توهینهای شدنی را به تمام شخصیتهای این مرز و بوم و البته به خود این مرز و بوم کرده و هیچوقت حتی تذکری هم دریافت نکرده است. در صدا و سیمای ما چه میگذرد. چرا آقای ضرغامی برای یکبار هم که شده انقلابی عمل نمیکند و صدا و سیما را از افرادی که یک ذره به انقلاب و نظام علاقه ندارند پاکسازی نمیکنند.